Έχετε ξοδέψει μια περιουσία για ένα πολυεπίπεδο ξύστρα με σιζάλ και χαρτόνι, το έχετε τοποθετήσει στο πιο ορατό σημείο, εκπαιδεύσατε τη γάτα με μια λιχουδιά.

Ξεκινάτε άλλη μια δίαιτα τη Δευτέρα, γεμάτοι αποφασιστικότητα, αλλά την Πέμπτη καταρρέετε από την πίτσα και κατηγορείτε τον εαυτό σας ότι είναι άβουλος.

Συχνά προσβαλλόμαστε: “Κάνω τόσα πολλά γι’ αυτόν, αλλά δεν το εκτιμά!”, χωρίς να παρατηρούμε ότι δίνουμε αγάπη στο πακέτο που μας βολεύει

Η γλώσσα ενός σκύλου που τρέχει πάνω στο χέρι ή το πρόσωπό σας μοιάζει με μια άνευ όρων επίδειξη στοργής. Και συχνά όντως είναι: το γλείψιμο είναι ένας...

Όταν βιαζόμαστε να ταΐσουμε το οικογενειακό δείπνο, το αλάτι στέλνεται στην κατσαρόλα ή στο τηγάνι την τελευταία στιγμή, “για γεύση”

Το δωμάτιο ενός παιδιού μοιάζει με υποκατάστημα καταστήματος παιχνιδιών, αλλά εκείνο εξακολουθεί να λέει ότι δεν έχει τίποτα να παίξει και απαιτεί καινούργια.

Συνηθίζαμε να πιστεύουμε ότι η αγάπη έχει να κάνει με τη συγχώνευση, με τη διάλυση ο ένας μέσα στον άλλον, με το “εμείς” που διαγράφει τα ατομικά “

Συνηθίζαμε να πιστεύουμε ότι υπήρχαν καθολικοί κανόνες υγιεινής διατροφής που λειτουργούσαν το ίδιο για όλους. Πιείτε δύο λίτρα νερό, φάτε περισσότερα

Κάθε άνοιξη, ο συγγραφέας βλέπει μια ελαιογραφία στην είσοδο του κήπου: οι ευτυχισμένοι ιδιοκτήτες των οικοπέδων βγάζουν κουβάδες με ασβέστη πάνω στην

Ξυπνάτε το πρωί και υπάρχουν ποντίκια, μπάλες και παπάκια που τρίζουν τακτοποιημένα στο μαξιλάρι δίπλα σας. Η γάτα σας σας κοιτάζει με το βλέμμα του δοτήρα