Ο Φεβρουάριος έξω από το παράθυρο ζωγραφίζει σχέδια στα τζάμια, και στο ζεστό περβάζι του παραθύρου εκτυλίσσεται ήδη μια μικρή μάχη για τη μελλοντική συγκομιδή.
Αυτός ο μήνας για τον κηπουρό δεν είναι χρόνος ξεκούρασης, αλλά μια στρατηγική συνεδρία με πακέτα σπόρων και λάμπες dosvetvetivanie, όπου αποφασίζεται η τύχη των καλοκαιρινών σαλατών και των φθινοπωρινών ρολών, αναφέρει ο ανταποκριτής του .
Αξίζει τώρα να σπείρετε αυτά τα μακρόπνοα σίσσια που χρειάζονται περισσότερες από εκατό ημέρες από το φύτρωμα μέχρι τον πρώτο καρπό – γυαλιστερές μελιτζάνες, σαρκώδεις πιπεριές και ντομάτες υψηλής ανάπτυξης για τα θερμοκήπια. Η υπομονετική ανάπτυξή τους σε τεχνητές συνθήκες θα εξασφαλίσει ότι μέχρι το σύντομο ρωσικό καλοκαίρι θα είναι δυνατοί έφηβοι έτοιμοι να ανθίσουν.
Φωτογραφία:
Μην εμπιστεύεστε τυφλά τις όμορφες εικόνες στις συσκευασίες – κοιτάξτε την πίσω πλευρά, όπου η αλήθεια σχετικά με τη χρονική στιγμή της βλάστησης και τις συνιστώμενες περιοχές κρύβεται στα ψιλά γράμματα. Μια ποικιλία που έχει χωροθετηθεί για το Κρασνοντάρ μπορεί απλώς να μην προλάβει να ωριμάσει στις συνθήκες της περιοχής του Λένινγκραντ, όσο κι αν την αγαπάτε.
Τα βλαστάρια έλκονται από το φως κυριολεκτικά με την ώρα, και οι εύθραυστοι βλαστοί του μετατρέπονται εύκολα σε επώδυνες κλωστές αν τους λείπει ο ήλιος. Μια απλή λάμπα φωτός ημέρας αναμμένη για λίγες ώρες το πρωί και το βράδυ θα είναι ηλιοφάνεια δεύτερης κατηγορίας γι’ αυτά, αλλά πολύ καλύτερη από το απόλυτο σκοτάδι.
Οι σπόροι, ιδίως οι παλιοί ή καχεκτικοί, όπως το σέλινο ή η πετούνια, θα εκτιμήσουν τη φροντίδα σας αν τους κάνετε ένα μικρό μπάνιο. Το μούλιασμα σε ζεστό νερό με μια σταγόνα χυμό αλόης για μια μέρα θα μαλακώσει το πυκνό κέλυφος και θα ξυπνήσει το έμβρυο, επιταχύνοντας αισθητά την εμφάνιση των πρώτων βρόχων.
Το τελετουργικό στο τέλος του χειμώνα δεν είναι μόνο η σπορά, αλλά και η αναθεώρηση του περσινού αποθέματος, όπου στα κουτιά αναμειγνύονται τα υπολείμματα των σπόρων και της ελπίδας. Κάθε πακέτο ανοίγεται και το περιεχόμενό του χύνεται σε μια λευκή πλάκα για να ελεγχθεί η βλαστικότητα – αυτή η απλή διαδικασία θα σας σώσει αργότερα από τους κενούς χώρους στο παρτέρι.
Το χώμα για τα σπορόφυτα δεν είναι απλώς χώμα, αλλά ένα ειδικά διαμορφωμένο μείγμα που πρέπει να είναι ταυτόχρονα θρεπτικό, χαλαρό και αποστειρωμένο. Το αγοραζόμενο υπόστρωμα που βασίζεται στην τύρφη των πεδινών περιοχών είναι συχνά πολύ όξινο, οπότε μια χούφτα τέφρα ξύλου ή μια κουταλιά αλεύρι δολομίτη θα είναι μια χειρονομία καλής θέλησης προς τα μελλοντικά φυτά.
Καθεστώς θερμοκρασίας – άλλο ένα κρυφό κλειδί της επιτυχίας, το οποίο πολλοί ξεχνούν στην αναζήτηση του φωτός και της υγρασίας. Μετά τα φιλικά βλαστάρια οι ντομάτες χρειάζονται μια δροσιά περίπου 16-18 βαθμών Κελσίου για να αναπτυχθούν οι ρίζες πιο ενεργά από τους μίσχους και οι πιπεριές, αντίθετα, δεν ανέχονται τα ρεύματα και το κρύο.
Ποτίστε τα μικροσκοπικά σπορόφυτα όχι με ποτιστήρι, αλλά από πολτοποιητή ή από μια κουταλιά της σούπας ζεστό, μετριοπαθές νερό, για να μην διαβρώσετε τις ευαίσθητες ρίζες. Η υπερβολική υγρασία είναι μια άμεση οδός προς το μαυροπόδαρο, μια μυκητολογική ασθένεια που μπορεί να θερίσει όλη την εργασία σε μια νύχτα.
Το πασάλειμμα δεν είναι απλώς μεταφύτευση, αλλά μια πραγματική χειρουργική επέμβαση για την τόνωση της ανάπτυξης των πλευρικών ριζών. Ανασηκώστε προσεκτικά κάθε σπορόφυτο με ένα κουταλάκι του γλυκού, τσιμπήστε την κύρια ρίζα και φυτέψτε το σε ξεχωριστό δοχείο σχεδόν μέχρι τα φύλλα του σπορόφυτου – έτσι θα αποκτήσετε όχι απλώς ένα φυτό, αλλά ένα ισχυρό ριζικό σύστημα.
Η λίπανση πριν από τη φύτευση θα πρέπει να είναι ελάχιστη εάν χρησιμοποιείτε ένα καλής ποιότητας εδαφικό υπόστρωμα. Μια κουταλιά οργανικό χουμικό λίπασμα στο νερό άρδευσης κάθε δεκαπενθήμερο είναι σαν ένα ελαφρύ κοκτέιλ βιταμινών, όχι ένα πυκνό γεύμα που μπορεί να κάψει.
Η σκλήρυνση είναι το τελευταίο και πιο σημαντικό στάδιο της εκτροφής των σπορόφυτων, που ξεκινά ένα δεκαπενθήμερο πριν από τη μετακίνηση σε μόνιμη θέση. Βγάλτε τα κιβώτια σε ένα μπαλκόνι με τζάμι, πρώτα για μια ώρα και μετά για δύο, συνηθίζοντας τα φυτά στον άνεμο, τον ήλιο και τις αλλαγές θερμοκρασίας.
Είναι αυτές οι δουλειές του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου, γεμάτες με τη μυρωδιά του χώματος και της ελπίδας, που δημιουργούν εκείνο τον αόρατο δεσμό μεταξύ κηπουρού και φυτού που αργότερα σε κάνει να σηκώνεσαι στις πέντε το πρωί για να ποτίσεις. Δεν καλλιεργείς απλώς λαχανικά – χτίζεις μια σχέση που θα διαρκέσει μια ολόκληρη σεζόν.
Διαβάστε επίσης
- Πώς να ποτίζετε τα αγγούρια ώστε να μην είναι πικρά: απλές συσκευές από σκουπίδια από την ντάκα
- Γιατί το βελούδο και το σκόρδο λειτουργούν καλύτερα από τη χημεία: Το μυστικό των φυτών της γειτονιάς στον λαχανόκηπο
