Τσακώνεστε, ζητάει συγγνώμη, συγχωρείτε. Ένα μήνα αργότερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται.
Αυτοί οι κύκλοι “παράβαση – συγγνώμη – συγχώρεση” μοιάζουν με σπασμένο δίσκο που τελικά παύει να σημαίνει κάτι, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του .
Τα λόγια της συγγνώμης χάνουν βάρος και η συγχώρεση δεν γίνεται πράξη ελέους αλλά μια κουρασμένη τυπικότητα που κρύβει ένα αυξανόμενο βουνό δυσπιστίας. Ο κίνδυνος τέτοιων κύκλων είναι η ψευδαίσθηση της επίλυσης.
Φωτογραφία: Pixabay
Φαίνεται ότι από τη στιγμή που ζητήθηκαν συγγνώμες, η σύγκρουση έχει λήξει. Αν όμως η συμπεριφορά δεν αλλάξει, αυτό σημαίνει ότι δεν έχει αγγιχτεί η ρίζα του προβλήματος. Οι συγγνώμες μετατρέπονται σε φτηνό νόμισμα, το οποίο ο σύντροφος χρησιμοποιεί για να πληρώσει το δικαίωμα να ξανακάνει το ίδιο λάθος, χωρίς να επωμιστεί τις πραγματικές συνέπειες.
Οι ψυχολόγοι λένε ότι μετά από μια ορισμένη ποσότητα επανάληψης, επέρχεται η “συναισθηματική χρεοκοπία”. Απλώς δεν μπορείτε πλέον να πείσετε τον εαυτό σας να πιστέψει στην ειλικρίνεια της λύπης.
Η εμπιστοσύνη, όταν σπάει και κολλάει ξανά και ξανά, γίνεται σαν εύθραυστη πορσελάνη που καλύπτεται από έναν ιστό ρωγμών και διαλύεται με το παραμικρό άγγιγμα. Οι ειδικοί στις συγκρούσεις επιμένουν ότι μια αληθινή συγγνώμη έχει τρία μέρη – τη λύπη, την ευθύνη και ένα σχέδιο διόρθωσης.
Αν δεν υπάρχει τρίτο μέρος, δεν πρόκειται για συγγνώμη, αλλά για χειραγώγηση για να καλυφθεί το σκάνδαλο. Το ερώτημα δεν πρέπει να είναι “ζητάτε συγγνώμη;” αλλά “τι ακριβώς θα κάνετε για να διασφαλίσετε ότι δεν θα ξανασυμβεί;”.
Η προσωπική εμπειρία όσων έχουν σπάσει τον φαύλο κύκλο περιλαμβάνει συχνά τη δύσκολη απόφαση να σταματήσουν να δίνουν χειροκροτήματα για τη συγχώρεση. Κάποιος έπρεπε να πει: “Ακούω τη συγγνώμη σου, αλλά είναι πιο σημαντικό για μένα να δω την αλλαγή τώρα.
Ας διακόψουμε αυτή τη συζήτηση και ας επανέλθουμε σε αυτήν όταν μπορέσεις να προσφέρεις μια λύση”. Είναι επώδυνο, αλλά είναι ο μόνος τρόπος για να σταματήσει το καρουζέλ.
Μερικές φορές οι κύκλοι της συγχώρεσης κρύβονται πίσω από μια απροθυμία να δούμε το πρόβλημα ως σύνολο. Η συγχώρεση μιας συγκεκριμένης παράβασης είναι ευκολότερη από το να παραδεχτείτε ότι ζείτε με κάποιον που είναι χρόνια ασεβής ή ανεύθυνος, για παράδειγμα.
Επικεντρώνοντας στις λεπτομέρειες, αποφεύγετε το κύριο ερώτημα: είστε διατεθειμένοι να ανεχτείτε κατ’ αρχήν αυτή την ιδιότητα; Αν ο σύντροφός σας κάνει τα ίδια λάθη ξανά και ξανά, ίσως να νιώθει άνετα με αυτή τη δυναμική.
Πήρε το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί, συγχωρήθηκε – το περιστατικό τελείωσε μέχρι την επόμενη φορά. Μόνο εσείς μπορείτε να σπάσετε τον κύκλο αρνούμενοι να παίξετε με αυτούς τους κανόνες και απαιτώντας πραγματική αλλαγή, όχι τελετουργικά λόγια.
Όταν η συγχώρεση παύει να είναι αυτόματη και γίνεται μια συνειδητή επιλογή που βασίζεται σε πράξεις και όχι σε υποσχέσεις, υπάρχει μια υγιής σοβαρότητα στη σχέση.
Ξεκαθαρίζετε ότι η εμπιστοσύνη σας και τα όριά σας δεν είναι παιχνίδι. Και είτε ο σύντροφός σας αρχίζει να το εκτιμά αυτό είτε η σχέση τελειώνει, πράγμα που σε αυτή την περίπτωση είναι επίσης μια απελευθέρωση.
Διαβάστε επίσης
- Γιατί τα κοινά χόμπι δεν φέρνουν τους ανθρώπους κοντά όπως νομίζουμε: Πώς τα χόμπι γίνονται πεδίο κρυφής αντιπαλότητας
- Πώς η φιλία σας δοκιμάζει την αγάπη σας: Γιατί οι κοινοί φίλοι μπορούν να γίνουν καταλύτης για την κρίση
