Συχνά μιλάμε διαφορετικές γλώσσες, ακόμη και όταν λέμε τις ίδιες λέξεις, και αυτό δεν είναι μια ποιητική μεταφορά, αλλά η σκληρή πραγματικότητα της νευροβιολογίας και του κοινωνικού προγραμματισμού.
Μια γυναίκα, όταν μοιράζεται ένα πρόβλημα, συχνά δεν αναζητά λύση αλλά κατανόηση και συναισθηματική σύνδεση, ενώ ένας άνδρας ακούει στα παράπονά της ένα σαφές αίτημα για ένα συγκεκριμένο σχέδιο δράσης και το καταστρώνει αμέσως, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του .
Και οι δύο είναι ειλικρινείς στις παρορμήσεις τους, αλλά το αποτέλεσμα είναι ο αμοιβαίος εκνευρισμός όταν εκείνη αισθάνεται ότι δεν ακούγεται και εκείνος ότι η βοήθειά του δεν εκτιμάται. Η ανδρική ψυχολογία στις σχέσεις είναι ακονισμένη για αποτελέσματα και αποτελεσματικότητα, γιατί ο ιστορικός του ρόλος είναι αυτός του προστάτη και του θηράματος που πρέπει να αναλύει γρήγορα και να εξαλείφει τις απειλές.
Φωτογραφία: Pixabay
Για τον ίδιο, η σιωπή δεν είναι τιμωρία, αλλά ένας τρόπος εσωτερικής επεξεργασίας δεδομένων, μια αναγκαία υποχώρηση για να βρεθεί η σωστή λύση. Η γυναίκα, από την άλλη πλευρά, ερμηνεύει αυτή την αποξένωση ως προειδοποιητικό σήμα, ένδειξη ψύξης ή απώλειας ενδιαφέροντος, διότι γι’ αυτήν η επικοινωνία διατηρείται μέσω της λεκτικής και συναισθηματικής ανταλλαγής.
Αυτές οι διαφορές δεν είναι ενσωματωμένες μέσα μας για πόλεμο, αλλά για ισορροπία, αν, βέβαια, σταματήσουμε να θεωρούμε ότι το δικό μας σύστημα αντίληψης είναι το μόνο σωστό. Οι γυναίκες θα πρέπει να αποδεχτούν ότι η ανδρική σιωπή είναι συχνά μια μορφή συγκέντρωσης και όχι απόρριψης, και οι άνδρες θα πρέπει να αποδεχτούν ότι οι “απολογισμοί” των γυναικών δεν είναι παράλογη κριτική αλλά ένας τρόπος να νιώσουν εγγύτητα και υποστήριξη.
Η ψυχολογία των σχέσεων δεν έχει να κάνει με το να κάνεις το άλλο άτομο να σκέφτεται όπως εσύ, αλλά με το να μάθεις να μεταφράζεις από την εσωτερική του γλώσσα στη δική σου. Οι πιο καυτοί καβγάδες δεν γεννιούνται από διαφωνίες, αλλά από ανομολόγητες προσδοκίες που αφελώς νομίζουμε ότι είναι προφανείς.
Εκείνη περιμένει λουλούδια και λόγια ενθάρρυνσης “απλά επειδή”, ενώ εκείνος είναι σίγουρος ότι έχει αποδείξει την αγάπη του πληρώνοντας την υποθήκη και φτιάχνοντας τη βρύση. Εκείνος περιμένει αναγνώριση των αποφάσεών του και σεβασμό στην αυτονομία του, ενώ εκείνη βλέπει την αυτονομία του ως επικίνδυνα αποξενωτική.
Το χάσμα μεταξύ αυτών των εσωτερικών σεναρίων είναι αυτό που γίνεται η κύρια πηγή δυσαρέσκειας. Είναι αφελές να πιστεύετε ότι “αληθινή αγάπη” είναι όταν ο σύντροφός σας διαβάζει τις σκέψεις σας χωρίς λέξη- στην πραγματικότητα, αυτή η προσέγγιση οδηγεί μόνο σε σιωπηλή απελπισία και παθητική επιθετικότητα.Μια ώριμη σχέση ξεκινά με το θάρρος να είστε ευάλωτοι: να εκφράσετε τις προσδοκίες σας, ακόμα κι αν σας φαίνονται ανόητες, και να ρωτήσετε για τις προσδοκίες του άλλου, ακόμα κι αν νομίζετε ότι τα ξέρετε ήδη όλα. Είναι σκληρή και επίπονη δουλειά – όχι για να ξαναφτιάξετε τον σύντροφό σας, αλλά για να αποκρυπτογραφήσετε τον μοναδικό εσωτερικό του κώδικα.
Η τέχνη της εξισορρόπησης της οικειότητας και του προσωπικού χώρου είναι σαν την αναπνοή: η εισπνοή είναι η επιθυμία για συγχώνευση, η εκπνοή είναι η υγιής ανάγκη για αυτονομία. Το να προσπαθείτε να αναπνεύσετε μόνο με την εισπνοή είναι ένας σίγουρος τρόπος να ασφυκτιάτε.
Η αγάπη δεν είναι μια ολοκληρωτική συγχώνευση όπου χάνεται ο εαυτός μας, αλλά ένας αρμονικός χορός δύο αυτάρκων ατόμων που ξέρουν πώς να είναι μαζί χωρίς να παύουν να είναι ο εαυτός τους. Η κατανόηση των σκέψεων του συντρόφου σας είναι απαραίτητη όχι για να τον ελέγξετε, αλλά για να κάνετε εγκαίρως ένα βήμα προς το μέρος του ή, αντίθετα, για να του δώσετε τον απαραίτητο χώρο για ελιγμούς.
Διαβάστε επίσης
- Γιατί ο έρωτας περνάει και τι συμβαίνει αν ζήσετε για να δείτε μια κρίση; Η ιστορία ενός συναισθήματος από μια χημική καταιγίδα σε μια συνειδητή επιλογή
- Γιατί οι ερωτικοί χάρτες είναι απαραίτητοι: πώς να μιλάτε μια γλώσσα που είναι ξεκάθαρη στην καρδιά του συντρόφου σας
