Θυμάμαι όταν ήμουν παιδί με έστελναν στο χωράφι με τις πατάτες με ένα βάζο και τσιμπιδάκια για να μαζέψω τα ριγωτά παράσιτα και αυτή η δραστηριότητα έμοιαζε ατελείωτη.
Από τότε, μισούσα αυτή την καλλιέργεια, θεωρώντας την σκληρή δουλειά, μέχρι που δοκίμασα μια μέθοδο, την οποία μου είπε ένας γνωστός μου αγρότης, ο οποίος ασκεί βιολογική γεωργία, αναφέρει ο ανταποκριτής του .
Αποδεικνύεται ότι το μυστικό είναι απλό: οι πατάτες πρέπει να φυτεύονται … κάτω από άχυρο. Ναι, ναι, χωρίς φτυάρια, χωρίς όργωμα και ακόμη λιγότερο βύθισμα, που κάνει όλο το σώμα σας να πονάει μετά.
Φωτογραφία:
Απλά απλώνουμε τους κονδύλους απευθείας σε παρθένο έδαφος ή σε ελαφρώς χαλαρωμένο έδαφος και από πάνω συσσωρεύουμε ένα παχύ στρώμα άχυρου ή άχυρου 30-40 εκατοστών. Και εδώ αρχίζει το πιο ενδιαφέρον: το σκαθάρι της πατάτας Κολοράντο πρακτικά δεν αγγίζει τέτοιες φυτεύσεις.
Γιατί; Επειδή οι φυσικοί εχθροί του – σκαθάρια, αράχνες και αρπακτικά ζωύφια – ζουν στο άχυρο και σκοτώνουν γρήγορα τις προνύμφες, εμποδίζοντας το παράσιτο να πολλαπλασιαστεί.
Πέρυσι αποφάσισα να δοκιμάσω αυτή τη μέθοδο στο χωράφι μου, έχοντας διαθέσει για το πείραμα ένα μικρό κομμάτι παρθένας γης κατάφυτο από σιταρόχορτο. Δεν απομάκρυνα καν τα ζιζάνια, απλώς τα πίεσα με χαρτόνι, έριξα από πάνω λίγη υπερώριμη κοπριά, τοποθέτησα βλαστημένους κονδύλους και κάλυψα τα πάντα με περσινό σανό.
Προς έκπληξή μου, το σιτάρι κάτω από το χαρτόνι σάπισε χωρίς να μπορέσει να δουλέψει προς τα πάνω, και οι βλαστοί πατάτας διαπέρασαν εύκολα το άχυρο και σκαρφάλωσαν στο φως. Χρειάστηκε να ποτίσω αυτό το παρτέρι μόνο μερικές φορές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, επειδή το άχυρο συγκρατεί πολύ καλά την υγρασία και είναι πάντα δροσερό και υγρό από κάτω.
Ούτε να κάτσω, ούτε να χαλαρώσω, ούτε να ξεχορταριάσω δεν χρειάστηκε πια – τα ίδια τα ζιζάνια δεν μπορούν να διαπεράσουν ένα τέτοιο στρώμα mulch. Και στο τέλος Αυγούστου, απλά τράβηξα το άχυρο με τα χέρια μου και μάζεψα καθαρούς, ομοιόμορφους κονδύλους χωρίς να λερώσω τα χέρια μου, και η απόδοση δεν ήταν μικρότερη από εκείνη ενός κανονικού αγροτεμαχίου.
Φυσικά, υπάρχει ο κίνδυνος ποντίκια ή βολβοί να φτιάξουν φωλιές στο άχυρο και να χαλάσουν τις πατάτες, αλλά παρατήρησα ότι αν φυτέψετε όχι σε παρθένα γη με αγριόχορτα, αλλά σε σχετικά καθαρό μέρος, τα τρωκτικά αποφεύγουν τέτοια παρτέρια. Τους αρέσει καλύτερα εκεί που υπάρχει συνεχής τροφή από ζιζάνια.
Τώρα οι πατάτες δεν αποτελούν πλέον σύμβολο δουλείας στο οικόπεδο, και με ευχαρίστηση διαθέτω μια θέση γι’ αυτές, γνωρίζοντας ότι δεν χρειάζεται να στέκομαι πάνω από τα παρτέρια. Και οι γείτονές μου στην αρχή στριφογύριζαν τα δάχτυλα των χεριών τους, αλλά τώρα έχουν αρχίσει και αυτοί να δοκιμάζουν αυτή την εύκολη μέθοδο.
Διαβάστε επίσης
- Πώς μια εύκολη μέθοδος mulching λύνει τα προβλήματα ζιζανίων και ποτίσματος για τους ηλικιωμένους κηπουρούς
- Πώς να ποτίζετε σωστά τις ντομάτες: Γιατί η βαθιά φύτευση σώζει την καλλιέργειά σας και ξεφορτώνεται τη Φυτοφθόρα
