Έχετε πιάσει ποτέ τον εαυτό σας να σκέφτεται ότι έχουν περάσει τρεις ώρες και ακόμα δεν έχετε ανοίξει ένα αρχείο εργασίας, αλλά έχετε διαβάσει όλα τα ριλ και έχετε πιει πέντε φλιτζάνια καφέ;
Το πρόβλημα δεν είναι η τεμπελιά, αλλά η έλλειψη μιας ξεκάθαρης άγκυρας που ενεργοποιεί τη λειτουργία εργασίας, γιατί πριν αυτό γινόταν για εσάς στο δρόμο προς το γραφείο και το ίδιο το γεγονός της παρουσίας σε άλλο κτίριο, αναφέρει ο ανταποκριτής του .
Φτιάξτε στον εαυτό σας ένα πρωινό τελετουργικό, το οποίο δεν θα διαρκεί περισσότερο από δεκαπέντε λεπτά, αλλά θα εκτελείται αυστηρά: μια ελαφριά άσκηση, ντους και καφές από την κούπα από την οποία πίνετε μόνο τις καθημερινές. Ο εγκέφαλος συνηθίζει στη συνέπεια και μετά την τρίτη ημέρα θα ενεργοποιήσει τη συγκέντρωση την κατάλληλη στιγμή χωρίς τις προσπάθειές σας.
Φωτογραφία:
Ένας γνωστός μου ελεύθερος επαγγελματίας βασανιζόταν από την αναβλητικότητα για χρόνια μέχρι που σκέφτηκε ένα σύστημα “εικονικού καπνιστή”. Κανόνισε με έναν συνάδελφο από άλλη πόλη να κάνουν βιντεοκλήση κάθε πρωί για δέκα λεπτά και να κουβεντιάζουν απλώς για σχέδια, μιμίδια και ειδήσεις, σαν να είχαν συναντηθεί στην καφετιέρα.
Αυτό δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ομαδικής παρουσίας και μια αίσθηση υπευθυνότητας, επειδή το βράδυ ο ίδιος συνάδελφος θα σας ρωτήσει τι κάνατε για την ημέρα. Η κοινωνική πίεση λειτουργεί ακόμη και από απόσταση, αντικαθιστώντας το αφεντικό που στέκεται πίσω σας.
Πιθανώς έχετε ακούσει για τη μέθοδο της ντομάτας, όπου είκοσι πέντε λεπτά εργασίας εναλλάσσονται με πέντε λεπτά ξεκούρασης, αλλά προσωπικά μου προκαλεί μόνο πονοκέφαλο. Δοκιμάστε έναν διαφορετικό ρυθμό: πενήντα λεπτά απόλυτης συγκέντρωσης, ακολουθούμενα από δέκα λεπτά απόλυτης ξεκούρασης χωρίς καμία σκέψη για εργασίες .
Κατά τη διάρκεια αυτών των δέκα λεπτών μπορείτε να έχετε χρόνο να χαϊδέψετε τη γάτα, να πλύνετε ένα πιάτο ή απλώς να κοιτάξετε ηλίθια έξω από το παράθυρο, και ο εγκέφαλος θα κάνει πραγματικά επανεκκίνηση. Το κλειδί είναι να μην τσεκάρετε το email σας ή να μην ξεφυλλίζετε το feed σας, αλλιώς δεν θα βγείτε ποτέ από την καταιγίδα πληροφοριών.
Στο γραφείο συχνά δεν παρατηρούμε πόσες μικρές νίκες πετυχαίνουμε μέσα στην ημέρα, ενώ στο σπίτι ένα μεγάλο έργο κρέμεται πάνω από το κεφάλι μας και νιώθουμε ότι δεν υπάρχει πρόοδος. Χωρίστε ένα μεγάλο έργο σε μικρο-βήματα και για κάθε ολοκληρωμένο βήμα δώστε στον εαυτό σας μια άμεση ανταμοιβή: πέντε λεπτά του αγαπημένου σας καναλιού στο YouTube, μια καραμέλα ή απλώς μια σημείωση στο σημειωματάριό σας “τα πάω περίφημα”.
Ο εγκέφαλος λατρεύει τη γρήγορη ανατροφοδότηση και χωρίς αυτήν, χάνει γρήγορα τα κίνητρα, ακόμη και αν η εργασία είναι σημαντική. Η τεχνητή ενίσχυση κάνει θαύματα εκεί που η δύναμη της θέλησης έχει ήδη εγκαταλείψει.
Η μεγαλύτερη παγίδα της απομακρυσμένης εργασίας είναι τα θολά όρια μεταξύ του “εξακολουθώ να εργάζομαι” και του “ήδη ξεκουράζομαι”. Απενεργοποιήστε τον υπολογιστή σας και κρύψτε τον από τα μάτια σας μόλις τελειώσει η επίσημη εργάσιμη ημέρα, ακόμα και αν φαίνεται ότι μπορείτε ακόμα να κάνετε τα μικρά πράγματα.
Ένας φορητός υπολογιστής που κάθεται στο τραπεζάκι του καφέ δημιουργεί μια ένταση στο παρασκήνιο, σαν να πρέπει να επιστρέψετε στη δουλειά ανά πάσα στιγμή. Ο φυσικός διαχωρισμός του χώρου εργασίας σας από τον προσωπικό σας χώρο είναι ο μόνος τρόπος για να μην καείτε μετά από έξι μήνες τέτοιας ζωής.
Διαβάστε επίσης
- Γιατί οι θεραπείες στο σπίτι λειτουργούν εξίσου καλά με τις θεραπείες του κομμωτηρίου: γρήγορες λύσεις ομορφιάς χωρίς προϋπολογισμό
- Τι θα συμβεί αν σταματήσετε να αγοράζετε σχολικά είδη: Μη προφανείς τρόποι για να εξοικονομήσετε χρήματα και να οργανωθείτε
