Ζούμε σε μια εποχή όπου ακόμη και η αγάπη έχει γίνει ένα project με μετρήσιμα KPIs και περιόδους αποπληρωμής, αστειεύονται δυστυχώς οι κοινωνιολόγοι.
Η Pauline Aronson στο βιβλίο της “Love: Do It Yourself” σημειώνει: Σήμερα, η ανθρώπινη ωριμότητα δεν μετριέται με την ικανότητα να δεθείς, αλλά με την ικανότητα να εγκαταλείπεις γρήγορα τις σχέσεις που δεν είναι πλέον συναισθηματικά ικανοποιητικές.
Έχουμε γίνει διαχειριστές των συναισθημάτων μας, υπολογίζοντας τους κινδύνους και ασφαλίζοντας τους εαυτούς μας έναντι της απώλειας πριν καν επενδύσουμε έστω και μια σταγόνα ειλικρίνειας. Ο φιλόσοφος Emmanuel Levinas είπε: “Το να αγαπάς σημαίνει να χάνεις την ισορροπία σου” .
Φωτογραφία: Pixabay
Αλλά ο σύγχρονος άνθρωπος πανικοβάλλεται από την πτώση, χρειάζεται ασφάλεια, αερόσακο και σαφείς οδηγίες σε περίπτωση που ξαφνικά πονέσει. Μπαίνουμε στις σχέσεις οπλισμένοι με λίστες απαιτήσεων, όπως οι λίστες με τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ, και πραγματικά προβληματιζόμαστε γιατί απογοητευόμαστε στο ταμείο αντί να είμαστε χαρούμενοι.
Πίσω από αυτόν τον φόβο κρύβεται η κίνηση της κοινωνίας προς τον ναρκισσισμό, εξηγούν οι ψυχαναλυτές . Δεν χρειαζόμαστε τον άλλον ως μια ζωντανή ψυχή με τις παραδοξότητές της, αλλά ως μια λειτουργία: πρέπει να επιβεβαιώνει την αξία μας, να μας αντανακλά με ευνοϊκό τρόπο και σε καμία περίπτωση να μην προβάλλει αντίθετες απαιτήσεις.
Ο έρωτας γίνεται ένας καθρέφτης στον οποίο θέλουμε να βλέπουμε μόνο τη δική μας αντανάκλαση και χτυπάμε αυτόν τον καθρέφτη όταν ξαφνικά μας δείχνει την αλήθεια. Ο άνθρωπος της λειτουργίας είναι βολικός, προβλέψιμος και δεν παραβιάζει τα όρια, αλλά μαζί του είναι αδύνατο να βιώσουμε τη ζάλη για την οποία οι άνθρωποι πραγματικά πηδούν στην άβυσσο των σχέσεων.
Δεν θα χάσετε την ισορροπία σας, αλλά ούτε και θα απογειωθείτε. Δεν θα αντιμετωπίσεις ποτέ την παραδοξότητα του άλλου, αλλά δεν θα γνωρίσεις ποτέ τη γλύκα της αποδοχής αυτής της παραδοξότητας.
Η αγάπη σας θα είναι ασφαλής, αποστειρωμένη σαν χειρουργείο – και εξίσου νεκρή. Η θεραπεία σε αυτή την περίπτωση λειτουργεί ως αναζωογόνηση της ικανότητας να επιθυμείς και να αντέχεις την απογοήτευση .
Δεν αφαιρεί τον πόνο από τη ζωή, αλλά διδάσκει ότι ο πόνος δεν είναι λάθος, αλλά αναπόφευκτο μέρος κάθε βαθιάς επαφής. Ένα άτομο που έχει εσωτερική ανθεκτικότητα δεν φοβάται να χάσει τον έλεγχο, επειδή γνωρίζει ότι ακόμη και αν πέσει, μπορεί να ξανασηκωθεί.
Και μόνο όταν σταματήσετε να απαιτείτε αποστειρωμένη ασφάλεια από την αγάπη, αυτή έρχεται ξαφνικά – ζωντανή, κουρελιασμένη, χωρίς να ταιριάζει σε κανένα σημείο της ιδανικής σας λίστας.
Διαβάστε επίσης
- Γιατί οι άνθρωποι απατούν και τι συμβαίνει αν συγχωρήσετε: τα χρονικά μιας κρίσης
- Γιατί η ζήλια καταστρέφει τις σχέσεις πιο γρήγορα από την απιστία και πώς να διακρίνετε το σήμα sos από τις ελεγκτικές συνήθειες
