Συνηθίζαμε να πιστεύουμε ότι η αγάπη έχει να κάνει με τη συγχώνευση, με τη διάλυση ο ένας μέσα στον άλλον, με το “εμείς” που διαγράφει τα ατομικά “εγώ”.
Αλλά οι ψυχολόγοι προειδοποιούν: η πλήρης συγχώνευση είναι επικίνδυνη, επειδή χωρίς υγιή όρια η σχέση μετατρέπεται όχι σε ένωση δύο ατόμων, αλλά σε εξάρτηση, όπου ο ένας ασφυκτιά από τον έλεγχο και ο άλλος – από την ευθύνη για την ευτυχία κάποιου άλλου, αναφέρει ο ανταποκριτής του .
Η μονογραφία της ψυχαναλύτριας Irina Minasyan το λέει ευθέως: η γραμμή μεταξύ προσκόλλησης και εξάρτησης είναι πολύ λεπτή και το πέρασμα της είναι ευκολότερο από ό,τι φαίνεται, ειδικά αν στην παιδική ηλικία δεν σας δόθηκε η εμπειρία του ασφαλούς αποχωρισμού .
Φωτογραφία: Pixabay
Όταν ο ένας σύντροφος διαλύεται εντελώς μέσα στον άλλο, παύει να υπάρχει ως ξεχωριστό πρόσωπο: τα ενδιαφέροντα, οι φίλοι, η καριέρα, τα όνειρά του – τα πάντα θυσιάζονται στο βωμό της σχέσης. Επιφανειακά φαίνεται όμορφο: “ζω μαζί σου”, “είσαι όλος ο κόσμος για μένα”, αλλά μέσα σε μια τέτοια κατασκευή αναπτύσσεται μια τερατώδης ένταση.
Επειδή είναι αδύνατο να αναπνέεις για δύο ανθρώπους, είναι αδύνατο να είσαι υπεύθυνος για τα συναισθήματα κάποιου άλλου, είναι αδύνατο να είσαι η μόνη πηγή νοήματος για έναν άλλο άνθρωπο – είναι ένα αδύνατο βάρος που αργά ή γρήγορα συνθλίβει ακόμα και την πιο δυνατή πλάτη.
Μια μελέτη του 2022 επιβεβαιώνει: οι άνθρωποι με υψηλά επίπεδα συν-εξάρτησης παρουσιάζουν πιο αρνητική συμπεριφορά σε καταστάσεις άγχους και αντιλαμβάνονται περισσότερα προβλήματα στις σχέσεις τους, ενώ ο αριθμός των θετικών αλληλεπιδράσεων που έχουν δεν αυξάνεται .
Το παράδοξο της απεριόριστης αγάπης είναι ότι δεν ενισχύει τον δεσμό, αλλά τον καταστρέφει: ξεχνάς πού τελειώνεις εσύ και πού αρχίζει ο άλλος, και μέσα σε αυτή την ομίχλη χάνεται το πιο πολύτιμο πράγμα – ο σεβασμός στην ατομικότητα του συντρόφου. Εξάλλου, μπορείτε να σεβαστείτε μόνο κάποιον που είναι ο εαυτός σας, όχι κάποιον που έχει γίνει η σκιά σας.
Τα υγιή όρια δεν έχουν να κάνουν με την ψυχρότητα και την αποστασιοποίηση, όπως νομίζουν πολλοί άνθρωποι, αλλά με την ειλικρίνεια: “Αυτός είμαι, αυτό χρειάζομαι, αυτή είναι η θέση μου” . Όταν μπορείτε να το πείτε αυτό στο σύντροφό σας χωρίς το φόβο της απόρριψης, όταν εκείνος σας ακούει και δεν προσπαθεί να σας διαμορφώσει ώστε να ταιριάζετε στο δικό του σχήμα, χτίζεται πραγματική εμπιστοσύνη.
Δεν χτίζεται πάνω σε μια συγχώνευση, αλλά στη συνάντηση δύο αυτάρκων ανθρώπων που επιλέγουν να είναι μαζί επειδή αισθάνονται καλά, όχι επειδή φοβούνται τη μοναξιά.
Τα όρια δεν είναι ένας τοίχος που υψώνετε ανάμεσα σε εσάς και αυτόν που αγαπάτε, είναι ο ίδιος ο φράχτης πίσω από τον οποίο μπορείτε να αναπτυχθείτε ειρηνικά, γνωρίζοντας ότι η περιοχή σας είναι ασφαλής. Οι ψυχαναλυτές μας υπενθυμίζουν ότι η αληθινή αγάπη είναι δυνατή μόνο μεταξύ δύο ατόμων που δεν φοβούνται τη μοναξιά και δεν χρησιμοποιούν τον σύντροφό τους ως δεκανίκι.
Μόνο όταν είσαι ολόκληρος στον εαυτό σου μπορείς να μοιραστείς την ολότητά σου με κάποιον άλλο χωρίς να ζητάς την ψυχή του σε αντάλλαγμα.
Και αυτό είναι το παράδοξο: όσο πιο ισχυρά είναι τα προσωπικά σας όρια, τόσο πιο κοντά μπορείτε να αφήσετε τον άλλον να σας πλησιάσει, επειδή δεν φοβάστε – ξέρετε ότι δεν θα διαλυθείτε, δεν θα χάσετε τον εαυτό σας, δεν θα εξαφανιστείτε σε αυτή την όμορφη συγχώνευση.
Διαβάστε επίσης
- Γιατί οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες και πόσο χρειάζονται για μια υγιή σχέση; Η ψυχολογία του καβγά ως πράξη αγάπης
- Γιατί φοβόμαστε να αγαπήσουμε αληθινά και γιατί μετατρέπουμε τα συναισθήματα σε επιχειρηματικό σχέδιο
